Martinez

Wyrazisty London Dry Gin sprawdzi się szczególnie dobrze, ponieważ jego nuty jałowca i cytrusów pozostaną wyczuwalne obok słodkiego wermutu.

Wybierz dobry słodki wermut o odpowiednio złożonym, ziołowo-gorzkim profilu, który zrównoważy jego słodycz. Wermut odgrywa w tym przepisie ważną rolę, dlatego liczy się jego świeżość. Po otwarciu przechowuj butelkę w lodówce.

Likier Maraschino należy stosować oszczędnie. Jest znacznie bardziej wytrawny i złożony niż zwykły likier wiśniowy, wnosząc do drinka nuty wiśniowe, kwiatowe i lekko orzechowe.

Na koniec dodaj bitter pomarańczowy. Zaledwie dwa dashe nadadzą cytrusowego aromatu i korzennych nut, a jednocześnie harmonijnie połączą gin, wermut i Maraschino.

Martinez wymaga odpowiedniej ilości ginu, aby zachować wyraźną botaniczną bazę, a jednocześnie pozwolić wermutowi odgrywać równie istotną rolę.

Połączenie 45 ml ginu i 45 ml słodkiego wermutu tworzy bogatą równowagę w klasycznym stylu. 5 ml likieru Maraschino dodaje złożoności, nie dominując smaku koktajlu, a 2 dashe bittersa pomarańczowego podkreślają słodsze składniki.

Równie ważne jest odpowiednie rozcieńczenie. Mieszanie z dużą ilością lodu łagodzi alkohol i uwalnia botaniczne oraz ziołowe aromaty, nie rozwadniając koktajlu.

Dokładne pochodzenie koktajlu Martinez nie jest znane, jednak jego różne wersje pojawiały się w amerykańskich podręcznikach barmańskich już w latach 80. XIX wieku. Jeden z ważnych wczesnych drukowanych przepisów znalazł się w wydanym w 1884 roku dziele O. H. Byrona The Modern Bartender's Guide, natomiast Jerry Thomas zamieścił Martinez w późniejszym wydaniu swojego wpływowego podręcznika barmańskiego.

Koktajl ten jest często omawiany jako jeden z etapów rozwoju, który ostatecznie doprowadził do powstania współczesnego Martini. Dokładny związek między nimi pozostaje przedmiotem dyskusji, lecz przepisy wyraźnie ukazują ewolucję od słodszych koktajli na bazie wermutu i ginu w kierunku coraz bardziej wytrawnych wariantów Martini, które zyskały popularność w późniejszym okresie.

Martinez nie smakuje jak współczesne Dry Martini, lecz zachowuje starszy styl koktajlu: bardziej treściwy, słodszy i intensywniej aromatyczny.

Martinez należy mieszać, a nie wstrząsać.

Mieszanie schładza i rozcieńcza koktajl, zachowując jego aksamitną konsystencję i klarowny wygląd. Dodaj wszystkie płynne składniki do szklanicy barmańskiej ze 150 g lodu i mieszaj przez około 20–25 sekund.

Natychmiast przecedź do schłodzonego kieliszka coupe, aby koktajl trafił do niego zimny, ale bez nadmiernego rozcieńczenia.

Przechowuj wermut w lodówce. Wermut powstaje na bazie wina i po otwarciu zaczyna się zmieniać. Przechowywanie w lodówce pomaga zachować jego świeżość.

Nie przesadzaj z likierem Maraschino. Ma wyrazisty smak. Niewielka ilość powinna wzbogacić koktajl, a nie nadawać mu intensywnie wiśniowego smaku.

Wypróbuj Old Tom Gin. W niektórych historycznych i współczesnych interpretacjach koktajlu Martinez używa się łagodniejszego, nieco słodszego ginu w stylu Old Tom.

Dostosuj proporcje ginu i wermutu. Martinez z większą ilością ginu będzie bardziej wytrawny i ziołowy, natomiast większa ilość wermutu nada mu bogatszy, łagodniejszy smak.