Sazerac

Whiskey żytnia nadaje Drinkero Sazerac wytrawny, pikantny charakter. Polecamy Rittenhouse Rye 50%, którego wyższa moc i wyrazisty żytni profil pozostają wyczuwalne obok bittersa, cukru i absinthe.

Peychaud's Aromatic Cocktail Bitters to bitters stanowiący o charakterze Sazerac. Antoine Peychaud opracował swój bitters w Nowym Orleanie, a w XIX wieku stał się on ściśle związany z Sazerac House. 

Syrop z cukru trzcinowego zastępuje w naszej wersji tradycyjną kostkę cukru, ponieważ natychmiast się rozpuszcza i ułatwia kontrolowanie słodyczy. Używamy Monin Pure Cane Sugar Syrup - 5 ml zapewnia odpowiednią słodycz, nie pozbawiając Sazerac jego wytrawnego charakteru z dominującą nutą alkoholu.

Absinthe należy używać oszczędnie. Polecamy Pernod Absinthe 68% Vol. Jego skoncentrowany ziołowo-anyżowy profil sprawia, że szczególnie dobrze nadaje się do opłukania kieliszka, do czego wystarcza jedynie niewielka ilość.

Świeża skórka z cytryny tworzy ostatnią warstwę aromatyczną. Wyciśnięcie olejków nad koktajlem podkreśla nuty whiskey i ziół bez dodawania soku z cytryny ani kwasowości.

Sazerac jest nierozerwalnie związany z Nowym Orleanem.

Jego historia wiąże się z Antoine’em Peychaudem, który w 1834 roku założył aptekę przy Royal Street i zaopatrywał lokalne kawiarnie w swoje bittersy. Już w 1857 roku reklamy informowały, że bittersy Peychaud's są używane w Sazerac House. 

Pierwotną bazą koktajlu była francuska brandy, w szczególności koniak Sazerac de Forge et Fils. Pod koniec XIX wieku, wskutek kryzysu filoksery we francuskich winnicach, koniak stał się trudno dostępny, a barmani z Nowego Orleanu coraz częściej sięgali po amerykańską żytnią whiskey. Według historycznej chronologii Sazerac zmiana ta nastąpiła około 1885 roku. 

Ta historia wyjaśnia, dlaczego obecnie można spotkać zarówno wersje z koniakiem, jak i z żytnią whiskey.

Obecna receptura Międzynarodowego Stowarzyszenia Barmanów wykorzystuje 50 ml koniaku, 10 ml absinthe, jedną kostkę cukru i dwa dashe bittersów Peychaud's, zaznaczając przy tym, że po wojnie secesyjnej żytnią whiskey zastąpiono koniak, gdy ten stał się trudniej dostępny. 

Receptura Drinkero opiera się na dobrze znanej wersji z żytnią whiskey, która nadaje koktajlowi bardziej wytrawny i korzenny profil.

Sazerac miesza się, a nie wstrząsa.

Mieszanie schładza whiskey, dodając jednocześnie wystarczającą ilość wody, aby złagodzić moc alkoholu bez zbędnego napowietrzania. Użyj dużej ilości zimnego lodu i mieszaj, aż zewnętrzna powierzchnia szklanicy barmańskiej dobrze się schłodzi.

Osobno przygotuj szkło do serwowania przepłukane absinthe. Wlej tyle absinthe, aby pokryć wnętrze, obróć szkło i wylej nadmiar, zanim przecedzisz do niego koktajl.

Gotowego Sazerac nie podawaj z lodem. Właściwe rozcieńczenie następuje w szklanicy barmańskiej.

Spróbuj wersji z koniakiem.
Aby przygotować wariant bliższy aktualnej specyfikacji IBA, zastąp whisky żytnią koniakiem. Efekt będzie łagodniejszy i bardziej owocowy niż w wersji z whisky żytnią. 

Nie wlewaj zbyt dużo absinthe do gotowego koktajlu.
Jego rola jest przede wszystkim aromatyczna. Dokładnie pokryj nim wnętrze szkła i wylej nadmiar.

Zachowaj umiarkowaną słodycz.
Sazerac powinien pozostać wytrawny, z wyraźnie wyczuwalnym alkoholem bazowym. Jeśli używasz gęstego syropu z cukru trzcinowego, 5 ml to dobry punkt wyjścia.

Użyj bittersa Peychaud's.
Zmiana bittersa znacząco zmienia charakter koktajlu.

Nie dodawaj lodu do serwowania.
Mieszaj do uzyskania odpowiedniego rozcieńczenia, a następnie przecedź do schłodzonego szkła.

Podawaj Sazerac w schłodzonej szklance Old Fashioned lub kieliszku Nick & Nora, bez lodu.

Wyciśnij olejki ze skórki cytryny bezpośrednio nad powierzchnią koktajlu, aby równomiernie się na niej rozprowadziły. W pierwszym aromacie powinny łączyć się nuty cytryny i absinthe, a następnie żytniej whiskey, cukru i bittersów.

To mocny koktajl do powolnej degustacji, który najlepiej podawać bezpośrednio po wymieszaniu.